Kısaca Cece

Tailer kendi isimlerini bize hep kısaltarak söylüyorlar. Çünkü orijinal isimleri akılda tutmak çoğu kez imkansız. Mesela ‘Chamras Saewataporn‘ ünlü bir müzisyen ismi ve isimler genelde yabancılar için akılda kalıcı değil. O yüzden bir yabancıyla tanıştıklarında tek heceli takma isimlerini söylüyorlar. Cha diyor, Nam diyor, Joe diyor.. Tabii aynısını bizden de bekliyorlar. Furi hemen kendi isminin ilk üç harfiyle süper bir takma ad edinmiş oldu fakat benim için bu isim meselesi biraz daha farklı gelişti.

Benim ismim kısalmadı uzadı. Tayland’da ‘Cece‘ diye bir isim varmış ve aynı bu yazdığım şekilde okunuyor. Böylece ismimi söyleyince onlar için kolay oluyor. Tam da bizim gibi telaffuz ediyorlar ama bana ikinci kez hitap etmeleri gerektiğinde ‘Cece’ deyiveriyorlar. Mesela kursta sevgili öğretmenim için ben ‘Cece’ yim. Sorduk, bir anlamı yokmuş.

Kurs fena gitmiyor gibi, daha çok başları ama diğer dillerdeki gibi haydi cümlelere geçiyoruz olamadı. Harfler bitmiyor, bitemiyor. Mesela yukarıdaki metinde henüz ilk harfi ve üzerindeki vurgu işaretini tanımıyorum. Ya da Cece’yi yazamıyorum çünkü ‘C’ sesini de çalışmadık. Dil değil de kriptoloji öğrencisi gibi hissediyorum çoğu kez.