Tuzlu Su

“Ter, gözyaşı ya da deniz, tuzlu su her şeyin çaresi.”

Karen Blixen

Aslı Erdoğan

Bambaşka bir insan, kendini saatlerce de anlatsa dinlerdim herhalde. Umarım yakın zamanda bu ayıptan dönülür ve tutukluluğu sona erer…

monsters

sk

Yaşar Kemal

Yasar Kemal at his home in Istanbul, Turkey, in 2008.

İnsan dünyasını zenginleştirebilmek, bizim gibi etten kemikten olduğuna inanmakta güçlük çektiğimiz, o çok başka insanlara, sanatçılara özgü.

‘Bir Ada Hikayesi’ dörtlemesinin 2. kitabı ‘Karıncanın Su İçtiği’ romanının (2002) tamamlanışına tanık oldum. Yazmanın ne büyük bir emek olduğunu, nasıl bir disiplin istediğini, ne zahmetli bir araştırma ve kurgu çalışması gerektirdiğini ilk kez gözlerimle gördüm.

Bu büyük yazar çalışma odasından çıkıp salona girince, kralı karşılayan tebaası gibi, saygımdan diz çökerek selam veresim gelirdi. Katıksız, saf bir saygı duygusunu hissetme fırsatı buldum.

Benimkisi yarı zamanlı, basit bir ‘sekreterlik’ işiydi. Varlığını insanların macerasına adamış ve bunu en güzel şekliyle yazmış bir yazar, bir gün oldu arabama bindi, başka bir gün hatırımı sordu, bir öğlen bana dereotlu menemen pişirdi. Ne mutlu bana, çok değerli anılarım oldu.

Yolcu

yolcu

“şimdi” ve “burada” olmanın kederine karşı çıkmadım.

dünyada iki kapılı bir han gibi durmanın,
buraya böyle gelmiş olmanın,
geçene yol açmanın, ki içinden rüzgar geçirmenin
ne büyük güç istediğini anladım. durmanın ne büyük sabır…

içimde yeryüzü konuştukça anlıyorum ki,
bölünmüş bir hatırayım ben
dünyaya dağılan.

ve şimdi biliyorum, neden,
yaş akıyor
atımın sol gözünden.

Birhan Keskin
yeryüzü halleri, YKY, Ocak 2002