Hoş Geldin 3

Hala bebeğimsin ama ölçeğe göre artık çocuksun. 3 yaşa 1 ay kala yepyeni birisin. Bu kavşaklar da bana hep zor geliyor.

Çocuklar her şeyin en güzelini hak ediyor. En çok da kendisiyle barışık ebeveyn hak ediyor. Bir çocuğun sadece çocuk olduğunu, henüz beyni gelişmekte olan muhtaç bir varlık olduğunu unuttuğun anların dönüşü kiloyla vicdan azabı.

3 yaş zor bir yaş ama anladım ki çocukla hiçbir ilgisi yok. Zor bir yaş çünkü artık agu gugu yemiyor, yetişkinin ipleri eline alması, ne yaptığını az çok bilmesi gerekiyor. “Önemli olan sevgi ilgi” tesellisi ebeveyne de çocuğa da yetmiyor.

Bir de öyle de bir zamandayız ki. Yukarıdaki gönderi tam da bunu eleştiriyor. Kafandaki herhangi bir soruya cevap verdiğini düşündüğün bilirkişiler ağaç yontmayı anlatıp ‘ama elindeki cam biblo’ diye konuyu bağlayıveriyorlar. Gelenekselin çöp sayıldığı, çocuğunu elinde beyaz ekmekle görmesinler diye endişelendiğin, mükemmel sanal annelerin girdabına kapılmamak için çırpındığın yetmiyor, üstüne Türkiye’de yaşıyorsun. Hahahahahhaa.

Hani düşe kalka büyüyordu? Bence bu kafa sürerse gelecek nesil anne adayları, pedagog olmadığı halde çocuk dünyaya getiren eskilere deli ya da cahil gözüyle bakacak.

Seni çok seviyorum canım yavrum ❤️.